Enkele dagen geleden hebben we ons nieuw schema gekregen, met alle nodige uitleg, planningen, medicijnenvoorschriften, kamerreservaties (in het ziekenhuis), administratieve afhandelingsdocumenten en zelfs een heel nieuwe doos met fonkelnieuwe naalden erbij.
Vandaag krijg ik mijn regels.
Dat op zich is al vrij ergerlijk als je zoals mij probeert zwanger te geraken (dus het is ook niet op bio-wijze gelukt tussendoor). Maar wat het nog helemaal ergerlijk maakte, is het eenvoudige rekensommetje dat ik vandaag maakte: Vandaag starten met de pil, 21 dagen pil slikken, dan regels krijgen ongeveer drie dagen later en starten maar... (zie vorige post). Alleen zitten we dan in Berlijn! Net op de dag dat ik mijn regels zal krijgen na een hele strip van de pil te hebben genomen, zal ik niet naar de, wat ik toch aanneem dat belangrijkste bloedprik is, kunnen gaan: de eerste, de basisprik, het ijkpunt, de nulmeridiaanprik.
Is dit nu niet echt iets om van tegen het plafond te gaan plakken? Morgen toch maar beter even het Centrum bellen om te horen wat het Orakel hierop te zeggen heeft en misschien ook even volgende advertentie verspreiden:
Gezocht: onafhankelijke, vrijwillige en discrete planner (M/V) voor het inplannen van onze tweede IVF-poging in onze agenda's.
Profiel:
- Kennis van de vrouwelijke cyclus en de pil
- het vermogen om complexe problemen op te lossen naar ieders tevredenheid
- goedgehumeurd, goedlachs en goed... euh goedwillig zijn
- onuitputtelijk vermogen tot begrip, geduld en diplomatie (ik zou persoonlijk niet graag tussen mij, mijn regels en mijn agenda komen te zitten, als je begrijpt wat ik bedoel.)
- onmiddellijk, onverwijld kunnen starten. (En dan bedoel ik wel degelijk: nu meteen.)
Taken:
Mijn agenda en cyclus ten gronde bestuderen en de zo spoedigst mogelijke periode vinden waarin poging twee echt van start kan gaan.
Toch niet zo moeilijk? Wat krijg je van mij in ruil? Een lieve vermelding op mijn blog en een referentiebrief.
Ach, en moest dit niet lukken, kan ik altijd nog een zoekertje plaatsen voor: 'gezocht: mirakel'.
vrijdag 11 februari 2011
dinsdag 8 februari 2011
Zo simpel allemaal
'You see? So this is a classic IVF. The Sperm is OK and her eggs too, but they cannot find eachother in the womb.'
De dokter zit achter zijn bureau met een oervlaams accent, rechtgetrokken en geboetseerd uit de puurste Vlaamse klei, tegen een jong meisje uitleg te geven over onze tweede IVF-poging. Het meisje is een Spaanse studente Vroedkunde en heeft moeite om geboeidheid te tonen nadat ze duidelijk moeite heeft gehad om enigszins wakker te blijven tijdens ons gesprek waar ze geen yota van begreep wegens ons oervlaams. Ze knikt beleefd op deze wel heel simplistische voorstelling van onze situatie. Hier zal ze waarschijnlijk heel veel wijzer mee geworden zijn, bedenk ik me.
Gelukkig zijn wij wel wat wijzer: zo ziet onze nabije toekomst eruit (en daar heb ik dus geen glazen bol voor nodig gehad, enkel een afspraak in het Centrum):
Wachten op mijn regels. De pil nemen (één volledige strip). Na deze 21 dagen wachten op mijn regels. Dag één van mijn bloedingen: bloedprik. Dag twee: starten met Décapeptyl. Dag drie: starten met Menopur.
Dit is mijn IVF-schema voor poging nummer 2.
Het meest verrassende nieuws van de dag was dit: omdat het de tweede poging is, mogen ze één of twee embryo's terugplaatsen. * (Lees: Ik frons mijn wenkbrauwen. Twee embryo's?)
Waarop de dokter: 'ja, slechts eentje als het een topembryo is, maar als de kwaliteit wat minder is, dan mogen we er twee terugplaatsen om de kansen te verhogen.'
Oh...
'En bij de derde poging twee,' vervolgt hij, 'maar laten we hopen dat dat niet nodig zal zijn.' (Die derde poging dus.) Het klinkt alleszins zo eenvoudig allemaal dat het wel niet meer kan mislopen, zeker?
De dokter zit achter zijn bureau met een oervlaams accent, rechtgetrokken en geboetseerd uit de puurste Vlaamse klei, tegen een jong meisje uitleg te geven over onze tweede IVF-poging. Het meisje is een Spaanse studente Vroedkunde en heeft moeite om geboeidheid te tonen nadat ze duidelijk moeite heeft gehad om enigszins wakker te blijven tijdens ons gesprek waar ze geen yota van begreep wegens ons oervlaams. Ze knikt beleefd op deze wel heel simplistische voorstelling van onze situatie. Hier zal ze waarschijnlijk heel veel wijzer mee geworden zijn, bedenk ik me.
Gelukkig zijn wij wel wat wijzer: zo ziet onze nabije toekomst eruit (en daar heb ik dus geen glazen bol voor nodig gehad, enkel een afspraak in het Centrum):
Wachten op mijn regels. De pil nemen (één volledige strip). Na deze 21 dagen wachten op mijn regels. Dag één van mijn bloedingen: bloedprik. Dag twee: starten met Décapeptyl. Dag drie: starten met Menopur.
Dit is mijn IVF-schema voor poging nummer 2.
Het meest verrassende nieuws van de dag was dit: omdat het de tweede poging is, mogen ze één of twee embryo's terugplaatsen. * (Lees: Ik frons mijn wenkbrauwen. Twee embryo's?)
Waarop de dokter: 'ja, slechts eentje als het een topembryo is, maar als de kwaliteit wat minder is, dan mogen we er twee terugplaatsen om de kansen te verhogen.'
Oh...
'En bij de derde poging twee,' vervolgt hij, 'maar laten we hopen dat dat niet nodig zal zijn.' (Die derde poging dus.) Het klinkt alleszins zo eenvoudig allemaal dat het wel niet meer kan mislopen, zeker?
maandag 7 februari 2011
Ophaling zoek
Niet veel nieuws te melden vandaag. Behalve misschien dit: ik heb mijn klein chemisch afval niet kunnen deponeren op het ophaalpunt, want ik heb het niet gevonden. Misschien moet ik er toch eens mee naar het containerpark fietsen? Wordt ongetwijfeld nog vervolgd...
zaterdag 5 februari 2011
Embryo-kwestie
Da's nu verdorie al van in oktober dat ik deze blog bijhoud, en ik ben er nu ineens over aan het twijfelen gegaan: is het 'embryo'tje' of 'embryootje'? Is het 'cryo'tje' of 'cryootje'? 'Eskimo'tje' of 'eskimootje'?
Wat een zoo'tje...
Om van deze kopbreker te bekomen, zijn we maar onze citytrip gaan boeken. We gaan naar Berlijn. Het ligt vast nu.
Wat een zoo'tje...
Om van deze kopbreker te bekomen, zijn we maar onze citytrip gaan boeken. We gaan naar Berlijn. Het ligt vast nu.
vrijdag 4 februari 2011
Tijdig bedacht
Ik ben toch maar niet op de fiets gesprongen en naar het containerpark gefietst. Ik bedacht me ineens hoe die mannen zouden reageren op een dolle fietsster die daar komt opdagen met een nog bijna volle bus ontstopper (in een glazen Oxfamfles), een zakje batterijen, oude gsm's en een doosje injectienaalden. Megacombinatie... Ik denk dat die mij vriendelijk zouden onthalen, en dat ik me vijf minuten later zou zitten afvragen waar die aanzwelende commotie voor ontstaat: 'die sirenes komen precies dichterbij. Er is precies iemand in grote problemen vlakbij.' Ok, ik zal het toegeven: ik durfde uiteindelijk niet. Iedereen gaat met de auto naar het containerpark. Ik wou niet als krankzinnig bestempeld worden en dan het idee dat ze daar mijn doosje met naalden zouden bovenhalen voor de blikken van alle wachtende auto's achter mij... Of gekker nog: dat ze mijn doosje naalden respectloos in een grote container zouden werpen vol grofvuil (de mannen in het containerpark bij ons in de buurt zijn nogal 'nonchalant'. Alles is grofvuil. Punt.) Ik kon het dus niet opbrengen.
En zo komt het dat de bus ontstopper bij de vuilbakken staat voorlopig en volgende week naar de ophaling van het klein chemisch afval zal gaan. De injectienaalden, die gaan naar de apotheek, mijn batterijen deponeer ik volgende keer als ik boodschappen ga doen wel in de doos in de supermarkt en mijn gsm's in de eerste de beste elektrozaak die ze willen aannemen.
En na mijn poging tot opruimen van gisteren, heb ik opnieuw contact opgenomen met het Centrum. Ze hebben ons uitgenodigd voor een nieuwe consultatie volgende week al. Poging twee doemt met een rotvaart op aan de horizon. Dit gaat alweer heel erg snel.
En zo komt het dat de bus ontstopper bij de vuilbakken staat voorlopig en volgende week naar de ophaling van het klein chemisch afval zal gaan. De injectienaalden, die gaan naar de apotheek, mijn batterijen deponeer ik volgende keer als ik boodschappen ga doen wel in de doos in de supermarkt en mijn gsm's in de eerste de beste elektrozaak die ze willen aannemen.
En na mijn poging tot opruimen van gisteren, heb ik opnieuw contact opgenomen met het Centrum. Ze hebben ons uitgenodigd voor een nieuwe consultatie volgende week al. Poging twee doemt met een rotvaart op aan de horizon. Dit gaat alweer heel erg snel.
donderdag 3 februari 2011
Klein chemisch afval
De ontvangstceremonie is niet doorgegaan. De hoofdgast is niet komen opdagen wegens jammerlijk overlijden. Mijn eskimo'tje is in plaats van naar mijn buik, naar de vuilbak gegaan (of het labo misschien voor nog wat extra testen?).
*kleine zucht (het gaat goed met me. Dank je. Nee, echt, het gaat prima. Gisteren meteen na het nieuws mijn jas aangetrokken en de rest van de middag gaan winkelen. Enfin, mijn portefeuille had niet veel te bieden, dus werd het eerder snuisteren en ronddwalen. Een paar nieuwe en goedkopere accessoires gekocht. Gisterenavond languit in de zetel gehangen samen met Allerliefste en niks gedaan.)
Het lijkt misschien wat respectloos ten opzichte van mijn wijlen embryo'tje, maar om bij het thema vuilbakken te blijven: ik ga hier vandaag grote kuis doen (kwestie van gewone bezigheidstherapie om te vormen tot een heuse win-win-situatie; hoofd én huis opruimen. Alle rommel buiten vegen). Ik kwam echter niet zo heel ver tot er een kleine doos van Pandora openging. Tot mijn grote ontzetting ontdekte ik bij het opruimen van de eerste keukenkast die ik opentrok dat er niet alleen nog steeds een bus Ontstopper stond, maar dat die een beetje gelekt had ook. Deze bus was ooit tot mijn afschuw gekocht door Allerliefste toen we in ons oud huurappartementje regelmatig met een verstopte lavabo kampten. Sindsdien ben ik redelijk vaardig in het ecologisch ontstoppen daarvan: lavabo even opengooien, prop haren en drap eruit vissen, doorspoelen en terug ineen schroeven. Ik heb duidelijk een roeping als loodgieter gemist ergens in mijn leven... Ik zag hem met die bus thuiskomen en ik zwoer hem dat ik die brol niet meer zou gebruiken, allez, toch nadat we hem één keer geprobeerd hadden en achteraf bleek dat dat spul een rechte weg door de (plastic) zwanenhals van de afvoer had gevreten. Mijn pa was 'to the rescue' moeten komen met wisselstukken en zo had ik geleerd hoe het wel moest.
En sindsdien is die bus ergens in een vergeten hoekje geraakt (moest eigenlijk al lang naar het containerpark gebracht geweest zijn) en tenslotte mee verhuisd (toen was het te druk met het naar het containerpark brengen van onze kapotte meubels, oude elektro uit de kelder, etc etc). En nu stond die dus onderaan in de kast onze nieuwe kast kapot te maken door het gedrup. Hoezeee!
Even internet opengedaan: wanneer is er hier in de buurt een ophaling van klein chemisch afval? Volgende week. Niet slecht. Ik had gevreesd dat ik een maand zou moeten wachten.
Alleen zat ik hier gelijk te denken: misschien kan ik beter even op de fiets springen en naar het containerpark fietsen met àl mijn klein chemisch afval. Wordt daar namelijk ook onder verstaan: injectienaalden. Oh, hey, daar heb ik ook nog een doosje van staan dat ik eens naar de apotheek wou terugbrengen. En als ik dan toch naar ginder ga, dan kan ik evengoed mijn twee of drie oude gsm'en en bijhorende opladers wegbrengen. Dan ben ik daar ook van af. En da's beter dan dat te willen gaan afgeven in een winkel, waar ze toch verwachten dat je eerst iets anders koopt voor ze ook iets willen terugnemen. En zo moet ik maar naar één plaats in plaats van twee of drie.
Bleef er enkel nog een goede oplossing zoeken voor het probleem van de lekkende plastic fles. Zo kon ik die onmogelijk gaan afgeven. Toen ik hem ophield, zag ik wel degelijk af en toe een druppeltje ontsnappen. Heel traag en weinig, maar toch niet mis te verstaan: er zat een onzichtbaar lekje in. Gelukkig had ik nog een glazen fles met afsluitdop staan. De inhoud paste er perfect in. Ik slaagde er zelfs in het zonder morsen over te gieten.
*kleine zucht (het gaat goed met me. Dank je. Nee, echt, het gaat prima. Gisteren meteen na het nieuws mijn jas aangetrokken en de rest van de middag gaan winkelen. Enfin, mijn portefeuille had niet veel te bieden, dus werd het eerder snuisteren en ronddwalen. Een paar nieuwe en goedkopere accessoires gekocht. Gisterenavond languit in de zetel gehangen samen met Allerliefste en niks gedaan.)
Het lijkt misschien wat respectloos ten opzichte van mijn wijlen embryo'tje, maar om bij het thema vuilbakken te blijven: ik ga hier vandaag grote kuis doen (kwestie van gewone bezigheidstherapie om te vormen tot een heuse win-win-situatie; hoofd én huis opruimen. Alle rommel buiten vegen). Ik kwam echter niet zo heel ver tot er een kleine doos van Pandora openging. Tot mijn grote ontzetting ontdekte ik bij het opruimen van de eerste keukenkast die ik opentrok dat er niet alleen nog steeds een bus Ontstopper stond, maar dat die een beetje gelekt had ook. Deze bus was ooit tot mijn afschuw gekocht door Allerliefste toen we in ons oud huurappartementje regelmatig met een verstopte lavabo kampten. Sindsdien ben ik redelijk vaardig in het ecologisch ontstoppen daarvan: lavabo even opengooien, prop haren en drap eruit vissen, doorspoelen en terug ineen schroeven. Ik heb duidelijk een roeping als loodgieter gemist ergens in mijn leven... Ik zag hem met die bus thuiskomen en ik zwoer hem dat ik die brol niet meer zou gebruiken, allez, toch nadat we hem één keer geprobeerd hadden en achteraf bleek dat dat spul een rechte weg door de (plastic) zwanenhals van de afvoer had gevreten. Mijn pa was 'to the rescue' moeten komen met wisselstukken en zo had ik geleerd hoe het wel moest.
En sindsdien is die bus ergens in een vergeten hoekje geraakt (moest eigenlijk al lang naar het containerpark gebracht geweest zijn) en tenslotte mee verhuisd (toen was het te druk met het naar het containerpark brengen van onze kapotte meubels, oude elektro uit de kelder, etc etc). En nu stond die dus onderaan in de kast onze nieuwe kast kapot te maken door het gedrup. Hoezeee!
Even internet opengedaan: wanneer is er hier in de buurt een ophaling van klein chemisch afval? Volgende week. Niet slecht. Ik had gevreesd dat ik een maand zou moeten wachten.
Alleen zat ik hier gelijk te denken: misschien kan ik beter even op de fiets springen en naar het containerpark fietsen met àl mijn klein chemisch afval. Wordt daar namelijk ook onder verstaan: injectienaalden. Oh, hey, daar heb ik ook nog een doosje van staan dat ik eens naar de apotheek wou terugbrengen. En als ik dan toch naar ginder ga, dan kan ik evengoed mijn twee of drie oude gsm'en en bijhorende opladers wegbrengen. Dan ben ik daar ook van af. En da's beter dan dat te willen gaan afgeven in een winkel, waar ze toch verwachten dat je eerst iets anders koopt voor ze ook iets willen terugnemen. En zo moet ik maar naar één plaats in plaats van twee of drie.
Bleef er enkel nog een goede oplossing zoeken voor het probleem van de lekkende plastic fles. Zo kon ik die onmogelijk gaan afgeven. Toen ik hem ophield, zag ik wel degelijk af en toe een druppeltje ontsnappen. Heel traag en weinig, maar toch niet mis te verstaan: er zat een onzichtbaar lekje in. Gelukkig had ik nog een glazen fles met afsluitdop staan. De inhoud paste er perfect in. Ik slaagde er zelfs in het zonder morsen over te gieten.
woensdag 2 februari 2011
Ontvangstceremonie
Ik zit nerveus mijn best te doen niet teveel op de klok te kijken. Voor 11u gaan ze bellen met nieuws over of ik al dan niet kan doorgaan met de laatste voorbereidingen voor de ontvangstceremonie voor onze eskimo-embryo. Ik ben al uitgebreid aan het douchen geweest. Straks weer naar het Centrum, weer in zo'n hemdje, weer op zo'n bed,... Weer staan twijfelen in de badkamer of ik de stoppels van mijn benen zou scheren. Mijn luie kant en de protesten van mijn extreem gevoelige huid winnen het pleit. De dokters moeten maar tegen een stoppel meer of minder kunnen. Die zullen wel al wat gewoon zijn, denk ik.
Trouwens, kan iemand me uitleggen waarom ze bij ons in het Centrum geloven dat je voor het terugsturen naar afzender van je embryo'tjes, je volledig naakt moet zijn (ik bedoel volledig, he, niet alleen broek of rok uit, en in je blote billen op zo'n bed gaan liggen. Nee, compleet Full Monty met zo'n modieus ziekenhuishemdje als spreekwoordelijk schaamlapje? Of heeft er iemand mij gewoon een goeie loer gedraaid vorige keer?)? Of waarom ze denken dat je daardoor plots niet meer kan rondlopen want ze vinden het absoluut nodig om je met bed en al naar het Sanctuarium te rollen voor de ontvangstceremonie. En aangezien die ceremonie zo'n ware uitputtingsslag is (niet dus), word je nadien nog een uur aan het bed gekluisterd. En voor wat? Geen enkele studie heeft bij mijn weten kunnen bevestigen dat een uur platliggen de innesteling (die denk ik meerdere dagen nodig heeft) te bevorderen. Ik vond het vorige keer maar zenuwslopend en ik had het koud. En mijn boek was helemaal niet zo'n geweldige lectuur. En ik moest dringend naar de wc, maar hey, lees gerust even 'Een Wit Stipje', mijn post uit december, voor een flash-back.
...
Nog steeds geen nieuws. Grrrr...
Trouwens, kan iemand me uitleggen waarom ze bij ons in het Centrum geloven dat je voor het terugsturen naar afzender van je embryo'tjes, je volledig naakt moet zijn (ik bedoel volledig, he, niet alleen broek of rok uit, en in je blote billen op zo'n bed gaan liggen. Nee, compleet Full Monty met zo'n modieus ziekenhuishemdje als spreekwoordelijk schaamlapje? Of heeft er iemand mij gewoon een goeie loer gedraaid vorige keer?)? Of waarom ze denken dat je daardoor plots niet meer kan rondlopen want ze vinden het absoluut nodig om je met bed en al naar het Sanctuarium te rollen voor de ontvangstceremonie. En aangezien die ceremonie zo'n ware uitputtingsslag is (niet dus), word je nadien nog een uur aan het bed gekluisterd. En voor wat? Geen enkele studie heeft bij mijn weten kunnen bevestigen dat een uur platliggen de innesteling (die denk ik meerdere dagen nodig heeft) te bevorderen. Ik vond het vorige keer maar zenuwslopend en ik had het koud. En mijn boek was helemaal niet zo'n geweldige lectuur. En ik moest dringend naar de wc, maar hey, lees gerust even 'Een Wit Stipje', mijn post uit december, voor een flash-back.
...
Nog steeds geen nieuws. Grrrr...
Abonneren op:
Posts (Atom)